با وجودی‌که رسانه‌ها دائم درباره مضرات سیگار کشیدن برای سلامتی حرف می‌زنند اما انگار کسی محل به آن‌ها نمی‌گذارد. لابد انقدر فکر و خیال در سر مردم زیاد است که پیش خودشان فکر می‌کنند اگر این سیگار هم نبود باید برای پیدا کردن چند لحظه آرامش باید چه کاری می‌کردیم؟

در کشور ما که خیلی درباره این چیزها آمار تهیه نمی‌شود، اما در امریکا آمار دارند که 40 میلیون نفر از 300 و خورده‌ای میلیون آمریکایی سیگاری هستند و از این بین 70 درصد‌شان دوست دارند سیگار را ترک کنند … 30 درصد دیگر هم از آن کسانی هستند که اگر بهشان بگویی “می‌تونستی با پول سیگارهایت یک هلیکوپتر بخری” با گفتن جمله‌ی استراتژیک ” مگه تو که نمی‌کشی هلیکوپتر داری؟” نُطق آدم را در نُطفه کور می‌کنند. داشتیم آمار دود و دَمی‌های امریکا را می‌گفتیم… 42 درصد از سیگاری‌های امریکایی تا به حال برای ترک کردن سیگار دست به اقداماتی هم زده‌اند.

سیگار الکترونیک اولین بار در چین ابداع شد و تا سال ۲۰۰۷ به سبد خانوار دخانیاتی مردم اضافه شد. ظاهرش شبیه سیگار مگنا قرمز بود اما باطنش شبیه دستگاه بخور. هدف از ساخت چنین وسیله‌ای این بوده که تمام حالات سیگار کشیدن شبیه سازی شود با این تفاوت که مواد مُضر درسیگار از آن حذف شود. یعنی کسی که این سیگار الکترونیکی را بکشد فقط ژست سیگار کشیدن را دارد و خبری از توتون و بوی دود و این چیزهایش نیست. مکانیزم این سیگارها هم به این نحو است که با پُک زدن به آن مایعی که درونش است گرم شده و تبخیر می‌شود و در واقع دودی که از آن بر می‌خیزد حاصل بخار شدن آن مایع است. به این دلیل است که می‌گوییم شبیه دستگاه بخور است. سازندگان این سیگاربرقی‌ها که می‌گویند محصول ما کاملاً بی‌خطر است و می‌تواند طرف را به ترک سیگار همیشگی نزدیک کند. اما کسانی هم هستند که به ادعای این‌ها شک دارند و پیش خودشان می‌گویند این چه جور تبلیغاتی است که سازنده‌اش اصرار دارد محصولش موقتی است. شبهاتی هم در مورد به خطر انداختن سلامتی انسان از سوی این سیگارها مطرح است. در بعضی‌ جاها هم نوجوانان ابتدا با این سیگارهای الکترونیکی شروع می‌کنند و بعد که خوش‌شان آمد سیگار واقعی دست‌شان می‌گیرند و مسیر معکوس را می‌روند. توجیه هم دارد که این نوع سیگار هیچ ضرری ندارد و من فقط برای ژستش آن را دود می‌کنم. خلاصه این‌که در مورد سیگار الکترونیک هم بحث‌هایی مطرح است.

خبری از “آتیش” نیست

با نهایت تأسف دیگر نه می‌‎توانید لباس خود و مردم را با نوک سیگار بسوزانید و نه می‌توانید از فندک زیپوی خوشگل‌تان استفاده کنید. این سیگارها آتش نمی‌خورند پس دود ازشان در نمی‌آید. سیگار الکترونیکی از یک باتری لیتیومی، یک مخزن تبخیر و یک کارتریج برای پُر کردن مایعی مخصوص تشکیل می‌شود و به محض این‌که سیگار را در بیاورید و از ته آن کام بگیرید، باتری روشن شده و مایع داخل کارتریج را گرم می‌کند.چیزی که از سیگار بیرون می‌آید بخار است نه دود. و در ضمن مونوکسید کربن هم ندارد. فقط بخاری شبیه بخار خشکشویی از دهان شما بیرون می‌آید.

 

نیکوتین مایع دارد

سیگار الکترونیک توتون ندارد، دود هم ندارد، اما کجا نوشته که نیکوتین هم ندارد؟ نیکوتین در این سیگارها به صورت مایع است. عموماً ترکیبی از نیکوتین، طعم دهنده (آدامس یا هندوانه)، پروپلین گلیکول (یک حلّال) و یک‌سری افزودنی دیگر. نیکوتین مایع داخل این سیگار‌های الکترونیکی درجات متفاوتی دارد. بعضی‌هایش در حد سیگارهای سنگین نیکوتین دارد و بعضی‌های دیگر به اندازه سیگارهای لایت و اولترا. همچنین می‌توانید کارتریج‌هایش را مثل پرینتر به صورت جداگانه تهیه کنید. کارتریج‌هایی که طعم‌های مختلف داشته باشد و نیکوتین هم نه.

 

قابل استفاده مجدد است

برق سیگارهای الکترونیک از باتری تأمین می‌شود و تا وقتی که این باتری کار بکند از سیگار هم بخار در می‌آید (البته اگر دست بچه بدهید مطمئناً راه دیگری هم برای خراب کردنش پیدا می‌کند). الان که USBخورهایش هم آمده و می‌توانید از داخل ماشین هم سیگاربرقی‌تان را شارژ کنید. علاوه بر باتری که قابل شارژ است، کارتریج‌ها هم قابل تعویض و پُر کردن هستند.

 

هزینه دخانیاتتان را کم می‌کند

آدم سیگاری حداقل روزی یک پاکت سیگار می‌کشد. اگر وینستون لایت هم بکشد که نه خیلی اعیانی است و نه خیلی اراذلی (در زمانی که این مقاله نوشته می‌شود وینستون لایت پاکتی 4500 تومان است.( 5000 تومان بود نخرید!)) اگر وینستون لایت کِش باشید، سالی بیش از یک میلیون و ششصد هزار تومان خرج سیگارتان می‌شود. . اما کسانی که سیگار الکترونیک پُک می‌زنند هزینه‌شان به مراتب کمتر است. فقط یک‌بار پول دم و دستک را می‌دهید و در بقیه دفعات فقط کارتریج آن‌را پُر می‌کنید. مگر این‌که عاشق باشید و دائم سیگار برقی‌تان را گُم و گور کنید که مجبور شوید باز هم آن‌را بخرید و گرنه به هیچ وجه هزینه‌تان قابل مقایسه با سیگار معمولی نیست.

 

هنوز در مکان‌های عمومی می‌توانید بکشیدش

تا وقتی که کاه دود در حلق مردم نکنید کسی معارض سیگار کشیدنتان نیست. مشخصاً (با توجه به دانسته‌های فعلی و قوانین وضع شده)، بخار بیرون دادن هیچ منافاتی با سلامت دیگران ندارد. اتفاقاً اکثر تبلیغات سیگار الکترونیک هم حول و حوش همین محور می‌چرخد که شما قادرید هر جایی می‌روید سیگارتان را هم با خودتان ببرید و حتی بخارش را در صورت مردم پوف کنید و دور هم خوش باشید. برعکس سیگار معمولی که تا 50 سال قبل داخل سینما و قطار و کنار رأکتوراتمی هم می‌توانستی آن‌را دود کنی، اما الان همه مکان‌های عمومی به روی سیگاری‌ها بسته است. با این حال بعضی کشورها استعمال این نوع سیگارها را هم محدود کرده‌اند.

 

برای غیرسیگاری‌ها ضرر دارد

از سال ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۴ تعداد باورنکردنی ۲٫۵ میلیون نفر بر اثر در معرض دود سیگار بودن، جان خود را از دست داده‌اند. اما هر روز که می‌گذرد به شعور اجتماعی مردم دنیا اضافه می‌شود و اگر سلامت جسمانی خودشان برای‌شان مهم نیست اما بیشتر از قدیمی‌ها مراعات حال مردم را می‌کنند. یکی از نشانه‌های این پیشرفت این است که افراد سیگاری هر جایی سیگارشان را روشن نمی‌کنند تا کسی مجبور نباشد دود سیگار آن‌ها را مثل هوود آشپزخانه بالا بکشد و سیگار نکشیده دچار بیماری‌های تنفسی بشود. در مورد سیگار الکترونیک اما، تاکنون این‌طور استنباط می‌شده که برای دیگران ضرر ندارد. اما نیکوتین این حرفا سرش نمی‌شود. میزان انتشار نیکوتین مایع خیلی کمتر از سیگارهای معمولی است (10 برابر کمتر) و ذرات ریزی که در بخار سیگارهای الکترونیکی موجود است ضرر بسیار کمی برای فرد بغل دستی غیرسیگاری دارد با این حال این مشکل به کلی مرتفع نشده است.